LUCTUS MULTIPLEX EX UNICA JACTURA VIRI toga, sago, religione, maximi; celsissimi domini, domini Josephi in Zbaraz et Niemirow Potocki castellani cracoviensis, supremi copiarum Regni Ductoris, Sniatyensis, Lezayscensis etc. Praefecti; Funebri eiusdem laudatione nonnihil delinitus a delentissimo, gratiisq; sui Fundatoris devinctissimo Collegio Stanislaopolensi Societatis Jesu. Anno Domini 1751. Prolusio Flebile luctifica carmen mihi prome figura, Et refer aeterno squalida Musa choro; Dic, age, nuperos hodierno e funere luctus. Si quid prae luctu dicere moesta vales. Dic, age, quos lessus, et qui flevere Poetae, Defunctum nuper cum cecinêre Ducem Illi Tergeminae vitalia fila Sorores Crudeli postquam desecuêre manu; I licet atrati, feralis turba, Dolores Suprema exanimi solvere justa parant: 10 Atque inter lacrymas, et luctificos ululatus Innectunt sertis: ferta cupressus erant Tum rigidos artus, multique implexa corona Componunt atro pallida membra thoro. Desuper ad tristem pompam stat grande trophaeum Hoc decus addiderant arma subacta Duci, Potocidum Gentis divinum insigne Pilava Stat ferali pegmate summus apex. Huc ego tergeminas conspexi accedere Divas Persuas lacrymis ora, piosque finus. 20 Prima latus gladio, clypeoque insignis et hasta, Altera inerme olea cincta virente caput: Tertia, Divarum quae maxima visa Sororum, Signa, Crucem dextram, thuraque Sacra tulit. Martia prima mihi visa est Bellona fuisse: Demum Pax mitis, Religioque fuit Illae sub furvo tristes sedêre trophaeo, Erupteumque sibi sic cecinere Ducem. Bellona Mene etiam plorare jubent crudelia fata? Me bello indomitam tristia fata domant? 30 Heu domuêre! Manus dare vinctas fluereque cogor! Occidimus! Nostrum robur et arma jacent! Quam stratae campis acies, quam mille juvabant Funera de caesis accumulata viris; Unius hanc jactura viri plorare coegit: Nempe uno amisso perdita cuncta Viro! Pugnanti mihi Sarmaticus fuit ille Gradivus: Ille triumphanti summa corona fuit. Heu, jacet exanimis! contoque invictus et ense, Trux Libitina, tua victima falce cadit! 40 Crudelis Libitina! uno quae tota perempto Vincis et evertis Lechica Regna viro! Pax Nil mihi cum bellis: odi bella: otia sector: Praelia detestor, nata quiete frui. Illatas bello clades domibusque Virisque, Arvisque (ut cunctas Mars populatur opes Sarcio: nec ferrum nisi Falce ac vomere, quale Sponte petunt agri, stringere mitis amo). At mihi cum bellis utiam nihil usque fuisset Nam tandem est aliquid, cui nihil usque fuit. 50 Est, heu! est nostrum luctus communis utrique O Bellona! tuam ploro meamque vicem! Occidit! heu miseram me teque! Heu, occidit ille Dulcis amor Patriae, pacificusque Pater! Occidit, in cuiuscapiebam tuta quietem, Nulla arma ac Martem fueta timere fine! dura nimis Libitina! quibus me funere in uno Luctibus exanimas, insepelisque malis! Nam quae ego non metua Patriae mala? tanta periclis Omnibus, heu! pandit quippe ruina viam! 60 Religio Bellatrix una, et Pacis sum mitis alumna: Hinc magnum bello paceque ploro Virum. Perpete cum saeva vitiorum peste, duello Concurro, et saepe est pugna cruenta mihi. Imperii fines Coelistis profero: Regnis Regna addens, summo subjugo cuncta Deo. Inde mihi clarum per, quae gero praelia, Nomen Inde solo ac Coelo dia Virago vocor. Inde triumphales, Coelestia signa, Coronas; Est mille emerito vertice ferta gero. 70 Quae tamen usque gero coelestia praelia terris; Non nisi Coelestis Pacis amore gero. Hac ego Mortales una impertire laboro: Hinc mihi summus amor perpete pace frui. Hinc quoque, quod dixi, mitis sum Pacis alumna, Pacificosve colo semper, amoque viros. Ast, heu me! Unius crudelia fata, dolenda In mea grassantur viscera morte viri! Heu cecidit! cuius protecta umbone quieram! Quive meus fuerat murus, et Ara spei! 80 Ille meos, Armis tuitus, promovit honores: Ille meus auxit pace, quietus opes. Ille mihi vindexique fuit Columenque, Decusque: Illo cara mihi Sarmatis ora fuit! Ille meo centum posuit votiva Tonanti Templa: deauratis Templa Superba tholis. Ille et sacrificis Templa exornaverat aris Queis datur aeterno victima digna Deo. Sanctius at multo Templum fuit ipse Tonantis: Illius et pectus Sanctior Ara fuit. 90 Hic ego relligio, hic pietas fuit alma Sacerdos: Victima at ipse Deo cottidiana fuit: Crudelis Lachesis! quam Lamentabile vulnus Infligis miserae! quove dolore necas! Da lacrymas Bellona viro, qui maximus Armis, Teque ipsâ; Lechicus, teste, Gradivus erat. Tu, quoque non lacrymis, non funebribus lamentis, Lechia Pax, ullum squalida pone modum. At mihi qui luctus! misaere mihi quâe lacrymarum Sufficient undae! quae aequora! quae maria! 100 Si caput hoc liquidas, quantum est, vertatur in undas; Totque fluat rivis, quot fuit ante comis: Si mea perpetuis duo lumina flumina fundant, Oceanus quantis turget amarus, aquis: Non ego digna viro persolvero funera: nullis Defleri lacrymis tanta ruina potest! Ite piae lacrymae, ac totis decurrite terris, Atque ista in quovis pingite verba solo. Occidit in lechicis ingens Potoccius oris, Occidit: et tantis funera flentur aquis! 110 Magnus erat sago bellator, pace senator; Maximus ille tamen relligione fuit. Зберігається у фондах ЛБАН ім. В. Стефаника |
       |
Матеріали > Стародруки >
Luctus multiplex ex unica jactura viri... |